“Deriz ki: Konuşmak, insanın amacına ulaşması için bir vesiledir. Güzel bir maksada, doğru söyleyerek de yalan söyleyerek de ulaşılabiliyorsa, ona yalan söyleye rek ulaşmak haramdır. Eğer bu güzel maksada ancak yalan söyleyerek ulaşmak mümkünse, bu durumda ya lan söylemek mubahtır. Şayet ulaşılmak istenen güzel şey mubah ise, yalan mubah olur; vâcipse vâcip olur.”