Stefan Zweig gerçekten ün almayı hak etmiş,duyguları çok iyi aksettiren bir yazar,kitapta sembolik kavramlar çok yerinde kullanılmış ,olaylar çok güzel bağlanmış,heyecan uyandırıcı.Bunun dışında yurtsuzluk ve hiçlik duyguları çok iyi verilmiş, tercih edilen mekanlar ve anlatıcının bile kim olduğunu bilmememiz de bence bu hissettirmeye çalıştığı bu duygunun bir parçası gibi.Kitaplarının genelinde sevmediğim ortak özellik ise sonları ,süreçte bıraktığı yüksek etkiyi kitapların sonları da bulamıyorum ki satrançta da aynı şeyi yaşadım.Yine de sevdiğim ve tüm kitaplarını okumak isteyeceğim bir yazar,mutlaka da okunması gereken güzel bir kitap.