Livaneli’nin okuduğum 2.kitabı “Serenad” gibi yine vurucu ve etkili bir son. Kitap, su gibi akıp gidiyor aslında hatta normalde 1-2 günde bitirilecek derecede içine çekip olayları adeta yaşıyorsunuz. Ben bazı günler kitap okuma imkanım olmadığı için bu sürede bitirdim ancak okuyamadığım her gün aklımın bir ucunda kitapta kaldığım yer vardı.
Kitap genel olarak farklı duyguların bir araya gelmiş hali olarak nitelendirsem yalan olmaz. Çünkü bazı kısımlarını gülümseyerek bazı kısımlarını da hüzünlenip düşünerek okudum. Ve ilginçtir kitabı bitirdikten sonra meslek hayatımın ilk yılında girdiğim ve gerçeğin 3 yıl sonra bir mektupla ortaya çıktığı dosya aklıma geldi. Bu sebeple sözlerimi şu cümle ile bitirsem daha doğru olacak;
“Bir insanın iki hikayesi...”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Geçmişi unut
Koy bir kenara
Yeni bir sayfa aç
Kurtar benliğini dünden
Bugünün çocuğu ol
Bütün bilgeliği ve gülümseyişiyle gençliğin
Şu anı hiç terk etme ne olur
Sonsuza uzanan şu günü, terk etme.”