muhteremacizlerden
@Muhteremacizlerden
Kırıldıkça güzelleşen bir sabrın, hikayesiyim..
12 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Babasızlığıma !!1000Kitap
İkindi vakti Pencere kenarına oturup cıvıldayan kuşları ve çocukları seyrettim bugün.
Hava kararmaya ramak kala oradan oraya koşan çocuklar, çocukluğumu anımsattı bana .
Akşam ezanından sonraya kalmamak için büyük bir telaşla, bir aylık oyunu bir saate sığdırmaya çalıştığımız zamanları hatırladım.Ve işten dönen babaları seyrettim bugün.
Kiminin elinde poşetler, kiminde bir ekmek, kiminin elleri boş …
Rabbim razı olsun onlardan eve ekmek getiren bir baba kadar kutsal bir şey var mı ki dünyada
Ve eve cân’ı ile gelen bir baba kadar şükre sebep bir durum…Düşledim sonra, bir baba kapıyı çalınca elleri bomboş olsa bile, en değerli varlığını getirmemiş midir kapıya ?
Evet, evet
Bir baba o anda “cân”ını getirmemiş midir yanında...
Aslında önemli olan da tam bu değil midir ?
muhteremacizlerden
En derin yaradır babasızlık..
Bir yanım hep uçurum; arkamda duran o sessiz dağ eksik..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Maruz kaldığım bu fırtına sadece rotamı değil, içimdeki pusulayı da alıp götürdü; artık kimin hakikati konuştuğunu seçemediğim bu ıssızlıkta, duygularımın yankısını bile tanıyamaz hale geldim.
muhteremacizlerden
Ektiğin bu fırtınaların hasat mevsimi geldiğinde, dilediğin hiçbir özür ruhumdaki o kimsesiz sessizliği geri getirmeyecek; çünkü hayat, borcunu ödememiş hiçbir yalanın peşini, o yalanın sahibine kendini yabancılaştırana dek bırakmaz.
Düş de ağır geliyor insana, yaşam da..
Apsuva. isimli okura yanıt verildi
muhteremacizlerden
İnsan artık kuşanacak bir duygu kalmadığı için geri çekilir; bu yüzden hissetmeyi bırakmak bir tercih değil, ruhun kendi enkazının altından sağ çıkabilmek için kalbini orada bırakıp gitmek zorunda kalmasıdır.
