Muhteşem Kitap
@Muhtesemkitap
O ve ben hiç konuşmazdık. Bunun kabahati kimindi hatta bir kabahatten söz edilebilir miydi bunu bile bilmiyorum ama içimde öyle bir his vardı ki onunla doğrudan konuşarak yüzleşseydim onu bir şekilde yaralamış olacaktım.
Reklam
Ama eninde sonunda yüzümde beliren tatminsizlik duygusunun nedeni, hayatı izlemekle yetinmenin en iyisi olduğuna hükmetmiş olmamdı.
Her türlü insan tanımıştım: Hedefine ulaşmış insanlar, henüz harekete geçmeyi bile becerememiş insanlar...
"Ama hep böyledir işte, yaşam boyu tanıştığımız değil, geride bıraktığımız insanlardır bizi biz yapan,"
Hep böyle olur. Kişi bir kenarda kalmak için elinden geleni yapmıştır, derken günün birinde, nasıl olduğunu anlamadan kendini doğrudan sona götüren bir hikâyenin içinde bulur.
Reklam