Bu eseri distopya olarak nitelendirme kısmında bazı tereddütlerim var tabi şahsi olarak. Değinmek istediğim nokta kitabı okurken okuyacıya “vahşi” karakteriyle vermek istenilen düzenin insanları esir alışının dramı ve korkusunun ben de aynı etkiyi yaratmadığını söylemeliyim.Şöyle bir durum var distopik yazılarda bizim eleştirdiğimiz dünyanın yöneticileri daima hükmettikleri halkın mutlu olduğunu bu yüzden kendilerinin masum olduğunu söylerler burada da bununla karşılaşıyoruz. İnsani olanı yapmak ya da mutlu olacağınız şeyi yapmak özgürlük mü mutluluk mu çatışmasını görüyoruz. Takıldığım nokta yönetilen toplumun içinde bir birey olmanın o kadar da kötü olmadığı..