Murat Türkmenoğlu
@Murat_Turkmenoglu
“Bu dünyadan, kalbimdeki merhamet eksilmeden gitmek istiyorum...”
Fikir Meritokrasisi Nedir?Alıntı
Fikir meritokrasisi, bir topluluk ya da kurum içinde kararların ve görüşlerin, kişilerin unvanına, yaşına, kıdemine veya sosyal statüsüne göre değil; fikirlerin mantıksal tutarlılığına, kanıt gücüne ve pratikte işe yarayıp yaramadığına göre değerlendirilmesi anlayışıdır. Bu sistemde herkesin fikri ciddiyetle dinlenir, ancak tüm fikirler eşit kabul edilmez; ağırlık, fikrin ne kadar sağlam temellendirildiğine ve gerçeğe ne kadar yaklaştığına göre verilir. Fikir meritokrasisi, klasik meritokrasideki “kişisel liyakat” anlayışını bir adım ileri taşıyarak “fikirlerin liyakati” ilkesine dayanır. Amaç, gücü ya da konumu olanın değil, en doğru ve işe yarar fikri ortaya koyanın belirleyici olmasıdır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hepimizin ötekine ihtiyacı vardır...Alıntı
Hepimizin belirsizliğe karşı bir miktar kontrol çabası vardır. Olup bitenleri denetlemeye, belirlemeye, hiç değilse çerçeveleyip düzenlemeye çalışırız. Ama hayatla sürekli kontrol ederek, her şeyi ve herkesi denetlemeye çalışarak baş edersek obsesif kompulsif kişilik geliştiririz.
Hepimiz bazı durumlarda karşılaştığımız gerçekliği: “Acaba öyle mi?” diye sorgularız. Ama hayatla sürekli şüphe duyarak, dışarıdan gelebilecek tehdit ve tehlikeleri ön görme çabasıyla baş edersek paranoid kişilik geliştiririz. Hepimiz zaman zaman yalnız kalmak, yalnızlığımızda dinlenmek ve arınmak isteyebiliriz. Ama hayatla aşırı düzeyde içe kapanarak, çok mecbur olmadıkça ötekilerle etkileşime geçmeden baş edersek şizoid kişilik geliştiririz.
Hepimizin ötekine ihtiyacı vardır, özellikle yakınlık duyar ve seversek, sevdiğimiz yanımızda olsun isteriz. Ama hayatla baş edebilmek için ötekine yapışırsak, eklemlenirsek, seçme kaygısından kurtulmak adına özgür irademizi ötekine devredersek bağımlı kişilik geliştiririz.
Narsiszmi Anlamak...
Anlaşılan o ki, narsist bireyleri narsisistik savunmalarla, hazır taktiklerle alt etmeye çalıştığımızda hem narsistleşiyor hem de onlarla kurduğumuz ilişkilerde alta düşüyoruz. İşte tam da bu yüzden, semptom kovalamaktan, narsist yakalamaktan ve taktik ezberlemektense narsisizmi anlamak gerek:
Sarsılmaz görünen özgüvenin ardındaki ruhsal çelimsizliği; karizmanın ardındaki hamlığı; böbürlenmenin ardındaki utancı; yalanların ve manipülasyonun ardındaki korkuyu; değersizleştirmelerin ardındaki değersizlik inancını; yetersiz hissettirmelerin ardındaki yetersizlik algısını; sürekli sızlanan mağdurun ardındaki faili; aşırı özverinin ardındaki hıncı; kendini adamanın ardındaki asalaklığı; sahte tevazunun ardındaki kibri; kendine acımanın ardındaki büyüklenmeyi; küskünlüğün ardındaki hasedi; kalabalık sosyal çevrenin ardındaki içsel boşluğu; kendini sevme söylemlerinin ardındaki kendilik nefretini görmek gerek.
Havalı (cool) duruşların ardındaki empati yoksunluğunu; soğukkanlılığın ardındaki anksiyeteyi; ilgi ve sahiplenmenin ardındaki kontrol ve iktidar çabasını; olgun duruşların ardındaki çiğliği; eğlenceli görünümün ardındaki iç sıkıntısını; keyif alışların ardındaki huzursuz arayışı; yarattığı ruh ikizi illüzyonunun ardındaki geçici kılık ve hatta şekil değiştirme kıvraklığını da fark etmek gerek.
Etkileyici centilmenin ardındaki sadisti; cömert kahramanın ardındaki ruh ve beden cimrisini; sımsıkı saran kucaklamanın ardındaki sarsıcı kopukluğu; ne yaptığını bilen ağırbaşlı yetişkin görünümünün ardındaki sabırsız, güvensiz, travma mağduru çocuğu da görmeden, bilmeden, anlamadan narsist bireye karşı kendini korumak mümkün değildir.
Çünkü narsisizmin dinamiklerini kavramadan narsist bireyle mücadele etmeye çalışmak, yel değirmenleriyle savaşan Don Kişot gibi, bir
Ötekileştirmenin en zararlı yanı, ötekileştirdiğin kişide gördüklerinin sendeki karşılığına, iz düşümüne kör kalmaktır...