Murat Polat
@Muratt8
Oysa ki acılar kışın dökülmeyen yapraklarımızdır bizim,
Biz,boşa harcayanlar acıları.
Sanki kestirmeye çalışırız, hüzünlü süreden,
bitip bitmeyeceklerini.
Çekiçler arasında yaşamaya devam eder
yüreğimiz, dil gibi,dişler arasındaki,
her şeye rağmen övgüden vazgeçmeyen.
Kim böyle döndürüp çevirdi ki bizi,
ne yaparsak yapalım, duruşumuz hep
ayrılıp giden birinin duruşu? O nasıl durursa
son tepede, ona vadisini baştan başa bir kez daha gösteren; nasıl dönüp bakar, durur, beklerse biz de öyle yaşar ve hep vedalaşırız
Ve biz: seyirciyiz, daima, her yerde,
bütün bunlarla karşı karşıya, asla ötesinde değil!
Dolup taşar içimiz. Düzene sokarız. Dağılır.
Yeniden düzene sokar ve dağılırız kendimiz.