Çünkü yaşamak iniş ve çıkışları içerir. Ana-babasının bu dalgalanmaları yüreklice göğüsleyebildiğini gören çocuk da ilerki yaşamındaki inişleri dünyanın sonu gelmişcesine algılamaz.
Çocuğun sınırlı dünyasının tek dayanağı ve anlamı ana-baba sevgisidir. Bu sevgiyi yitirmemek için gösterdiği çaba sayesinde giderek kendi kendisini yönetmeyi öğrenir. AMA ÇOCUĞA VERİLEN BİR ŞEY YOKSA, YİTİRECEK BİR ŞEYİDE YOKTUR.