Birbirimizi anlamayacağımız korkusuyla, sözcükleri gereğinden çok fazla kullanıyoruz.
Konuşmamanın, iletişim kurmayı reddetme anlamına çekilmesinden, kabalık olarak görülmesinden korkuyoruz.
Ayrıca, çok fazla konuşuyoruz.
Sessizlik bizi ürkütüyor.
Sessizliği denetleyemiyoruz.
'' Oysa sessizlikte, sezinlediğimiz ama tanımadığımız dürtülerin, özgürlüğün ve gelişigüzelliğin son noktası saklıdır. "
Gün boyunca duyularımızı tutsak etmeye çalışan sayısız mesajın tüketicisi olmaktan çıkarız geceleri. Baskıcı mega mekanızmanın aralıksız vızıltısı durmuştur şimdi.
Enerjinin kaynağı artık içimizdedir.
Gece, insanın zihninin çalışması için bir zemin oluşturur.