Ayşe
@Musaysar
56 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Öyle bir yazdı ki
Sanki gökyüzünde oturuyorduk
Seni öpmek gökyüzünü öpmek gibi
Mavi bir şeydi
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsanın gözleri sevdiklerinden alır rengini...
Zaman ne dersen, sadece bir avuç toz derim... Bahçedeki ağaçlarda toz, kireç badanalarda toz, ağzımızdaki harflerde toz, rüyalarımızın buğusunda toz, çocuklarımızın gülüşlerinde toz, yağmurların mavisinde toz, kapı kollarında toz, hayvanların Bakışlarında toz, sevdiklerimizin seslerinde toz... Eşyalardan bize bizden eşyalara yavaş yavaş geçen bir uzun ölüm. Eşiklerimizde çırpınan pıtraklı bir yorgunluk. Canımızda halkalanan elsiz ayaksız uzaklar. Gövdemizde pul pul hayal acıları. Biliyor musun, insan birden yaşlanıyormuş. Çocukların gezmeleri, yaprakları sular, büyüklerin gökyüzü saatleri, yatak kokuları, eşiklerin büyüsü, ay masalları, ağaçların düğünü. Yaşama mucizesi diye diye sevdiğimiz ne varsa, birden bir çınlamaya dönüyor. Yaşlanmanın da ötesinde, insan zaman kılığında bir ölüm hecesiymiş.
Buradan dağlara bakarım. Uzaklarda kalmış bütün yalnızlıklarım toplanıp gelmiş de Beni yanlarına çağırıyormuş gibi bakarım. Susarım. Her kirpiğimde bir puhu. Ağaçlar kendi gölgelerine gömülür. Rüzgar konacak yer bulamaz. sokak lambaları Bir Gönül Yarasıdır, pencerelere de yollara da aynı Kederle vurur. Ben bakarım. İçime bakar gibi bakarım. kalabalıktan korkar gibi bakarım. Bütün ayrılıklardan geriye kalmış ağıtlar gibi bakarım. Her taşı, her gölgesi, her Rüzgarı yaşadığım zamanlardan bir sonsuzluk bağışıymış gibi bakarım.
Caddeler bu yükü nasıl kaldırır tanrım
Bu kalabalık fazla
Bu akşam fazla
Bu yağmur fazla
Odalar tanrım nasıl dayanır bu boşluğa
Akşamlara kadar
Sabahlara kadar
Uzaklara kadar
İnsan sevgisiz tanrım nasıl yaşar
Bunca arzudan sonra
Bunca büyüden sonra
Bunca gözyaşından sonra..