Ali Şeriati ye göre insanın en büyük trajedisi cehalet, yoksulluk veya çaresizlik değil, kişinin kendini tanımadan, kimliğini ve düşüncelerini sorgulamadan, başkalarının ona biçtiği kalıpları kabullenerek yaşamasıdır.
Zülfiyâra lâhi cüda o kadar zarif ve güzel bir şey ki, üzmeden kırmadan, nifaki müntakim, esbâb-ı fecaati, neşri kinayeti olmadan, incinmeden incitmeden uzak ve olduğu gibi.
Her dem yıldız misali aydan, şems'ten de güzelsin, rüzgar tek yazda, payızda da güzelsin, karanlığı olmayan dolunaylı geceden de güzelsin, cemalinle cemi cihandan da güzelsin.