Ali Şeriati ye göre insanın en büyük trajedisi cehalet, yoksulluk veya çaresizlik değil, kişinin kendini tanımadan, kimliğini ve düşüncelerini sorgulamadan, başkalarının ona biçtiği kalıpları kabullenerek yaşamasıdır.
Aslında hoşlanmak duygu değildir, zihni bir yanılgı.
Bazen karşıdakini kendinle özleştiren bir kodlamayla beyin bir profil olmuşturmuştur, karşıdan bir yanıt geldiğinde, duygu sinyali harekete geçer ve kalbi duygu beslemeye zorlar.
Bu yüzden gerçek sevgi, sahip olma isteğiyle değil, kendini tanıma cesaretiyle başlar. Karşındaki kişi, senin içindeki seni görmeni sağlayan bir aynadır.
Eski beni, şimdiki bene dönüşdürmek ve evirmek için Tarih ve şiir kitaplarına sığınmıştım.
Sonuç olarak sinirli, karamsar ve deyingen insandan, sessiz ve düşünceli bir insana dönmüştüm.