Önce sesin gelir aklıma
Hiç duymadığım bir mızıka gibi
Sonra ay yüzlü silüetin canlanır aklımda
Yakından bakarcasına
Telaşlı bir kaçışla kaybolursun aklımda
Darılır, gücenir kızamam san.
Senden sonra bunca mısra yetişir imdadıma.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Gülümseyeceksin, bekleyeceksin ve hiçbir zaman ümide kapılmayacaksın.
Bir gün bir dostum bana: Bir ölüye göre fazla nefes alıyorsun. demişti. Başta yadırgamış, ama sonradan ona hak vermiştim.
Yaşamaya büyük bir yeteneğim olduğunu düşünüyorum. Yani nasıl yaşanması gerektiğini çok iyi biliyorum. İyi hayat nasıl geçirilir, çok iyi biliyorum. Ama ilgimi çekmiyor.
Dindir məni hərdən, gözəlim, fürsət olanda, Vəslin bizə bir an, nə olar, qismət olanda.
Bax, gör, məni zülfün ne perişanlığa saldı Bir gün açaram dərdimi cəmiyyət olanda.
Yüzlərlə cəfa etsən, unutmaz seni könlüm Fikrimdəsən, ey gül, yenə hər söhbət olanda.
Biganə əgər olmasa, tez vəslə yetərdik Kim xeyr görüb düşməni kəmfürsət olanda.
Zülfün ki, tutub ruyini, çox qorxuram ondan Aləm toxunar bir-birinə zülmət olanda
Könlüm necə sənsiz, gözəlim, naləsiz olsun Bülbül dayanarmı gülünə həsrət olanda.
Vahid, hələ qarşında böyük bir gələcək var Dünya bizə ləzzət verəcək cənnət olanda.
Əliağa Vahid
Vaadimiz, akdimiz kutsal olsun.
Vaadimiz şiir, akdimiz kızıl sabah olsun.
Sözümüz şiir, şahidimiz şair olsun.