Küçük yaşta baba şevkati görmeyen çocuk büyür, büyüdükçe yalnızlaşır, gülmser ama kahkaha atmaz.
Eglenir ama taşkınlık yapmaz, sert gözükür ama bir kuş cesedine ağlar.
Özgürdür ama mahrum ve mahkum yaşar.
Yalnızlığınıza eşlik edecek insan bulmak daha zordur, çok az kişiyle hem birlikte hem yalnız kalabilir insan. Eşlik edecek insan bulmak daha zordur. Çok az kişiyle hem birlikte hem yalnız kalabilir insan.
Aşk şiirleri yazmaya özenmeyin. Deşin içinizi, diplere inin, derinlerden bir yanıt ele geçirmeye çalışın. En sudan, en değersiz saatine varıncaya dek yaşamınızı bu içsel dürtünün simgesi ve kanıtı yapın. Yeryüzündeki ilk insan sizmişsiniz gibi, gördüğünüz ve yaşadığınız, sevdiğiniz ve yitirdiğiniz ne varsa dile getirmeye çalışın."
Düşünün ki uyumakla yalnız
Bitebilir bütün acıları yüreğin, Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.
Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü.
Çünkü, o ölüm uykularında Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından
Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan.
Yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine Sevgisinin kepaze edilmesine Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine, Kötülere kul olmasına iyi insanın.
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
Kim ister bütün bunlara katlanmak
Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya Ürkütmese yüreğini.
Bilmediğimiz belalara atılmaktansa Çektiklerine razı etmese insanları?
Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor Yürekten gelenin doğal rengini.
Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar Yollarını değiştirip bu yüzden Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar."
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Kitap gibi görüyorum insanları
Kimi popüler boş bir roman.
Kimi de okuyucusuz kalmış, kenarda renk degiştirmiş, tek sayfada birleşmiş, eskimeyen okunmaya umutlu kitap misali.