gidenler bizden hep bir parça götürürler
o parçanın yerinde de derin izler kalır
herkesin bir yara izi vardır
insanlardan gizlemeye çalıştığı saklamak için çok uğraştığı bir yara izi
herkesin bir yara izi vardır
kimseye dokundurtmayacak kadar güzel olan..
Sessizliğin sesi yıktı bütün umutlarımı
Gözlerim saklayamazdı artık yaşlarını
Yazın ortasında titreyen ellerim
Aklımda tek soru,nerde son nefesim
Yorgun düşmüştü bedenimin her zerresi
Akrebin yanında yelkovan onu kovalayan saniyesi
Zamanım mı tükendi? Yok hiç birşeyin garantisi
Gözlerim bir umut bekledi belki de bu tüketti beni
Yürüdüğüm bu yollar artık karanlık
Karanlığın ardında varmı aydınlık?
Cevapsız sorularımın ardı gizli karmaşıklık
Belki de cevap belli; yalnız kalmışlık