Âlem, diyoruz, hayâldir hep,
Gördüklerimiz zılâidir hep;
Ta’bîr-i diğerle, hepsi hiçlik,
Hiçlik ise hepsidir kezâlik.
Bir hiç ki Hakk’a dâldir hep,
Pür kudret-i Zü’l-celâl’dir hep.
Her hâlde mevttir hakikat,
Ahvâl-i beşer o hâldir hep.
Bütün kapıları kapalı üstüme
bütün perdeleri inik
ne bir mendil mavilik
ne bir avuç yıldız.
Bizi burada mı bastıracak ölüm
biz bu şehirden gülüm
çıkamayacak mıyız?