Mustafa Demirel

Mustafa Demirel
@MustafaDem
200 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Belki bahar gelir otağımiza , Belki günes bir daha doğar ve serinlik.., Bir gün parmaklıklardan ümit süzülür gelir, Açılır ansızin mahpus kapıları, Omuzlara şaşkın güverciler konuverir, Hükümler yırtılır kararlar puslu cilasız, Hakimler idam sehpaları yapmayı bırakıverir, Müebbet hüzünler kalbolur müebbet ümitlere, Bir gün bizim köylere de bayram gelir, Ağarır zifiri karanlıklar gün batmaz sabahlara, Zift geceler birden ansızın ışıyıverir, Beraatler su serper yanmıs kalbi kırıklara, Çocuk ıslıklarıyla bu demir sessizlik sonlanıverir, Belli mi olur bin türlü hali var şu fani hayatın, Ecel zulmün yanı başında tülleniverir, On yillarca sürer bazen elbet buğulu sancılı hüzün, Birden aniden bir tebessümle huzurdan hüzmeler görülüverir, Yalanlar ,yanlışlar, haksızlıklar, dört başı mamurken kuyuda, Karanlık kuyu Yusufla aniden aydınlanıverir, Dünya fani, her faninin vardır ölümü , Kimine hasret, kimine devlet ve fâniyat ebediyyete kalboluverir...
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kahverengi sokaklarda sıradanlaşan umumi dertlerden muzdarip yurdum insanının gene en azametli korkusu kalplerine düşen devlet nesnesinin onlardan soracağı yapmadıkları, işlemedikleri efâlin hukuksuz hesabı olacağından onlar mücadeleyi bırakıp korku sığınaklarında güçlüye dirsek çıkmayı gündelik çıkarlarına daha münasip gördüler.
İnsanlık tarihine dair bulunan eserler 8 bin sene önceye kadar kayıtlı tarihi götürmüşken sen Orwell ın distopyasından fırlamış bir ülkeya düşmüşsün be kardeşim!
Hayat bir yola benzer Uzun yaslı bir yola Tanelerin dökülür o yolda yürürken Biriktirdiğin toprak taneleri Yüzüne çarpar sürüklenirken Rüzgar alnını kırbaçlarken Susuzluğun çıldırttığı kumlar Acıyla öğrenirler uçmayı Turuncuya çalar gözkapakları Sabahları ağarır tan yeli Ama aydınlanmaz akreplerin sığınakları Yol uzar yolcu yılar yılanlar sus pus Gardiyan ayak sesi demir kapının önü Ellerde kağıt çıkacak var yatacak var Yol uzun yolun sonu ölüm Son bir nefes kağnılar gıcırdar Yalnızken kimsesiz her mahkeme hakimsiz Sulara kıran girdi cepte ümit verimsiz Demir kapı açılır kapanır kararsız Yollar sessiz sesler yırtar yolları Saatler hep lehe mi aleyhe mi Akrep mızrak yelkovan mızrak Duvarda çivi mızrak Saatler hemen ölmeli mi Zaman mızrak aman mızrak Yalanlar mızrak Sussam ölür müyüm kelimelerle Bağırsam ağlayacak korkup mezar taşları Titrer her gün hikayelerimle Umudun cansız kansız kuşları
Solun uzun zamandır sebebini anlayamadığım bir samimiyetsizliği var.