Mustafa Açlan
@Mustafa_aclan
Şu anda okuduğu kitaplar
Muharebe meydanı turizminin asıl öğesini teşkil eden halkın ilgi ve talebi konusunda da ne yazık ki Türkiye'nin durumu çok iç açıcı değil. Özellikle 2005 yılı sonrasında her yıl binlerce kişinin çoğunlukla yerel yönetimlerin düzenlediği turlarla Çanakkale muharebe meydanlarını gezmesi bile ülke içinde doğan bir ilgi ve talep sonucu değil, her yıl artan sayıda Avustralyalı ve Yeni Zelandalı turistin Çanakkale'ye akın etmesinin sonucudur. Gelibolu Yarımadası'nı 1920'lerden beri kaplayan yabancı savaş anıtları ve askeri mezarlıklar 1980 sonrasında Türk anıt ve şehitliklerinin inşasını teşvik etmesi gibi her yıl yarımadaya akan yabancı turistler ve 25 Nisan'da düzenlenen törenler yerli talep ve faaliyetlerin doğmasında büyük rol oynamıştır. Bu sayede Çanakkale ülkemizdeki en iyi korunan ve ziyarete açılmış muharebe meydanı olmuştur. Her ne kadar Malazgirt, Sarıkamış ve Sakarya muharebe meydanlarının korunması için ilk adımlar atılmış ve milli parklar teşkil edilmişse de Çanakkale seviyesine ulaşmak bir yana, basit düzenlemelerle ziyaretçi hizmeti bile verilememektedir. Daha da kötüsü Malazgirt örneğinde yanlış alanın korumaya alındığı şüphesi bulunurken, Sakarya örneğinde ise muharebe meydanının sadece bir kısmı milli park koruması altındadır.
Prof. Dr. Mesut Uyar
İşgal güçleri mağlup edilip Cumhuriyet kurulduktan sonra, Atatürk bir gün, kitaplarını Ankara'dan İstanbul'a taşımak ister... Kütüphanecisi Nuri Ulusu'nun kitapları karton kutulara koyduğunu görünce, askerlere iki tane cephane sandığı getirtir... Nuri Ulusu şaşkınlık içindeyken kütüphanede Atatürk'ün sesi duyulur: "Savaşta bu sandıklarla cephane taşıdık... Şimdi o savaş bitti, yeni savaşımız başlıyor... O da kültür ve sanat savaşımızdır. Cephane taşıdığımız sandıklara kitaplarımı koy, cephanenin yerini artık kitaplar alsın."
