Sokakta hiçbir gerçek tek başına dolaşacak kadar cesur değil. Sokaklar ne dediği anlaşılmayan hayallerle dolu. Varacakları hiçbir yer yok. Zaten bir yer aramıyorlar. O yüzden eğildikleri bir alın yok. Ağlamaya utanacakları bir şiir yok.
Geçen gün arabamın frenine sonuna kadar basıp denize doğru koşmaya başladım. Dolmabahçe’yi yalayıp yutmaya çalışan dalganın sen olduğunu sandım. Üzülme ağlamadım. Kahkahalar atarak biricik hayatıma geri döndüm. hadi beni alkışla.