Mustafa KARGAL

Mustafa KARGAL
@Mustafakargal
Azıcık yazar
Öğretmen
Lisans
1 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Sessizliğin İçinde
Sessizliğimde çağlayanlar var. Haykırmak istiyorum. Sesim, gökyüzünde çarpan şimşekler gibi etrafı bir anlığına işitilmeden aydınlatsın… Sonra kaybolsun. Paragrafta yüklemini yitirmiş bir cümle misali kalakalmak istiyorum. Hıçkırıklarda asılı. Yarım. Eksik. Devamsız. Belki üç yaşında, belki son yaşımda, belki de hiç var olmamış bir yaşta… Her şeyi, tüm derinliğiyle, hırsın bitmez ıstırabına bırakmak istiyorum. Limandan kaçan bir geminin yelkenine savrulur gibi. Sonra… Hiç olmak istiyorum. Tanınmamış. Bilinmemiş. Olmamış. Bazen imreniyorum gölgede kalmış yapraklara, duvarların altına saklanmış taşlara,
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mavi gökyüzünün Arka koltuklarında Sessizce zamanı, Suya yaslanmış Güneşi Sabahtan taşıyalım
Yer
"Sadece dışımızı görebildiğimiz ama içinde olduğumuz yer burası. Etrafta tutunacak dal aradığımız aslında ağacın kendisi olduğumuz yer Ağlamanın kolay ağlatmanın daha kolay olduğu yer Oysa gülmek de kolay güldürmek ise daha kolay Tam yolun ortasındayken Göğsümde yuva yapan kuşlar gittiler birer birer Sevgi dolu değilim Nefrette Barışçıyım birazda savaşçı Biraz iyiyim biraz kötü İnsanım." #erhankeklik
Şiir
Siz hiç Siz hiç gidenin arkasından baktınız mı? Ya da gideni oldunuz mu bir yolun? Kaybettiniz mi gözyaşının rengini? Başınız boyunuza eğildi mi? Yolun sonu diye ömür sermayesini, Ömür toprağına beraber diktiğiniz, Çelimsiz bir çiçeğin açtığını, Görmeden çekip gittiniz mi? Ölmeden önce gördünüz mü? Keşkenin kirli sakalına aldanıp Bayram bayramdır unutmadan. İncinmiş bir kalbe misafir oldunuz mu? Beyaza bürünmüş saç telinin? Hassasiyetini yarına bekletmeden. Şimdinin heyecanıyla vazgeçtiniz mi? Bıraktığınız, unuttuğunuz, terkettiğiniz... Tüm anılara, tüm seslere ve tüm isimlere... Korkmadan geri dönebildiniz mi? Korkmadan merhaba diyebildiniz mi? Üzerine sinmiş köhne yüklerden aşınıp, Sıcacık gözlerin ışıltısı ile Bayramın bayramdır deme vaktidir. Unutma, "Yarın geç olmakla meşhurdur"
Neye güvendim
Hani sapla saman ayrılmadı diye, Hani sap ayrı, saman ayrı olsun diye Hani benim daha çok olmalı diye Hani daha çok toplayamadım diye Ayırdıklarım ve topladıklarım. Vardı ya bende saklılar... Gece yanlızlığı keskin korku Gözlerim aynasız haykırıyor Anne çığlığı ve yavru sesi Yerle bir etti yerdeki herkesi. Yanlız kalan kar taneleri gibi Sıcacık odam beni soğukladı. Korkularım, endişelerim ve sevincim Üstümden dökülüp toz duman oldu. Çaresizlik adında bir arkadaşım oldu. Anneden, babadan ve yardan ayırdı. Kalakaldı ortalıkta bıraktı. Tam derken; 'O' unutmamış Üst üste biriken beyazdan Kahverengine karışmış renklerden Anne aynı Baba aynı Kardeşler ayrı kalpler aynı Tozu dumanı silen sesler çoğaldı. Göz yaşına seslenen "iyi misin" Nidaları çoğaldı yerin göklerinden. Zamanın ötesinden sesler geldi. Yeise kapılma! "Kaderin üstünde de bir kader vardır."