“Demokrat” dediğimiz sonunda, rakibinin haklı olabileceğini kabul eden adamdır. Onu özgürce konuşturur ve söyledikleri üzerinde düşünmekten kaçmaz. Partiler ve insanlar, kendilerini başkalarının ağzını kapatacak kadar haklı gördükleri yerde demokrasi yoktur. 
“Uğruna yaşadığımız, bize yaşam,zenginlik ün,şeref,iktidar sağlayan tüm dünya nimetleri, tüm zevkler, ölüm tarafından elimizden alınıyorsa, bu nimetlerin hiçbir anlamı yok. Hayat sonsuz değilse sadece saçmadır, yaşama zahmetine değmez ve en kısa sürede intihar aracılığıyla hayattan kurtulmak gerekir diyor.” Tolstoy.
Bir insan herkes tarafından seviliyorsa, ya yanlış tanınıyordur ya da işe yaramaz bir adam, bir göz boyayıcıdır. Ne pahasına olursa olsun gerçekleri söyleyen, yanlışlar karşısında direnen, sözünü esirgemeyen,hakim kuvvetlerin yaptıklarına göz yummayan,kendine özgü ve düşüncesi,bir kanısı,bir duruşu olanlar herkes tarafından sevilemezler.