Sen ağlama, ne olur ağlama!
Özgürsün, prangalarından kurtuldun.
Ruhu kelepçeli olan biziz,
Esaretin bedelini, katı kalplerimizle ödüyoruz.
Ödeyebildik mi, onu da bilmiyorum?
Sen ağlama, ne olur ağlama!
Duymaz oldu kulaklarımız, sızını.
Daha fazla rahatsız etme, sus, sessizce çekil git!
Diyemiyoruz, dememeliyiz, diyemeyiz de, demeyiz de.
Paramparça bir yürek, monteli bedene.
Taşıyabildik mi, onu da bilmiyorum?
Sen ağlama, ne olur ağlama!