Mustafa GÖKMEN
@Mustafi23
Seyahat edemeyen Seyyah....
ÖĞRT.
DR.
ELZ.
42 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Sen ağlama, ne olur ağlama!
Özgürsün, prangalarından kurtuldun.
Ruhu kelepçeli olan biziz,
Esaretin bedelini, katı kalplerimizle ödüyoruz.
Ödeyebildik mi, onu da bilmiyorum?
Sen ağlama, ne olur ağlama!
Duymaz oldu kulaklarımız, sızını.
Daha fazla rahatsız etme, sus, sessizce çekil git!
Diyemiyoruz, dememeliyiz, diyemeyiz de, demeyiz de.
Paramparça bir yürek, monteli bedene.
Taşıyabildik mi, onu da bilmiyorum?
Sen ağlama, ne olur ağlama!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
On binlerce çocuk,
Büyümeden, el ele tutuşamadan
Okula gidemeden, sevmeden özgürce özgürlüğü
Koklayamadan gülleri, nergisleri, papatyaları ve laleleri
Ne olmak istiyorsun? Sorusuna muhatap olamadan,
Büyüme hayali olmadan, çocuklaşmadan, çocukluğu yaşamadan
Daldığı uykudan, uyanamadan; uyanma hevesinden mahrum bir mahmurlukla
Evim dediği, gözünü açtığı odada el sallayamadan bırakıp gitmek zorunda kalan
On binlerce çocuk.
Bize de yazıklar olsun…
Mustafa Gökmen
Mustafa GökmenBarış PerisiKitap Alıntısı
Paraşütler şemsiyen, dikenli teller telin, gaz maskeleri duvağın... Böyle giyinmiş, kuşanmış nereye gidiyorsun, Barış perisi?
"Yıldırım harbi" diyorsun, "siper harbi, atom harbi" diyorsun, "mayın, radar, füze, roket" diyorsun.. Peri dili bu mudur, Barış perisi?
Yağmakta gökten damla damla kurşun,
Islatmakta küçük bedenleri kanla, kinle
Romantik değil bu ıslaklık, üşümüyor da insan
Hazin bir nefes darlığıyla son bulmakta hayat
Diridir o, ölmez, ölemez, haber var gökten
Hak buyurdu, onlar icabet etti davete
Kaldık yayan, topallamakta ayaklarımız
İçimiz içimize sığmıyor, oysa yapıştık dünyeviye
Oysa kanatlanmak, uçmak, kurşun değil
Buseler kondurmak için çiselemeliydik gökten.
Düşmeliydik, şen şakrak sabilerin yanaklarına
Kollarıyla silselerdi ıslaklığı, sinseydik tenlerine
Toprağa düşseydik damla damla, birikse benlerimiz
Minnacık ayaklarıyla zıplasaydı çocuklar, ıslak ıslak
Kefene değil, sıcak yuvalarında anne kucağında
Battaniyelerine sarılsalardı huzurlu evlerinde.
Böyle olmamalıydı, oldu ama bitmedi
Kısır döngü nereye kadar, yetmez mi herkese dünya?
Acıları mı reva gördük birbirimize?
Acı da acır mı acıyan yüreğimize, kupkuru kalbimize?
Döndük yüzümüzü, tıkadık kulağımızı, çektik elimizi,
Kurtulamadık vicdansız vicdanımızdan ve asık ruhumuzdan
Aptala 'Zeki', cimriye 'Kerim', yazılıya 'Şefîk', alçağa 'Yüksek', namussuza 'Afîf' diye Ad verme...