İnci değerindeki sözlerimiz çakıl taşı yerine bile geçmedi.
Reklam
Demek insan soyu söylenen sözün değerine değil, sesin yüksek yerden çıkmasına önem veriyor.
Çünkü bu memlekette ancak bin kişide bir kişi yaşar, geri kalanı yaşamaz, ama yaşadığını sanır.
Dünyanın öyle bir yerine, öyle bir zamanına gelmişiz ki, yaşasan yaşanmaz, ölsen ölünmez. Ne yaşamaya bırakırlar, ne ölmeye....
Bunca yıl at kuyruğunda sinek gibi yaşadın da ne gördün, ne buldun bu dünyadan a teres!
Reklam