-Ağbiciğim, o mahkemeye o kadar çok gidip geldim ki, sonunda o duruşmalardan
kulağımda karmakarışık seslerden bir uğultu kaldı:
“Abes.. Mantıkan.. Olamaz.. Abesle iştigal..
Mantığa göre.. Emval.. Mal.. Nükut..
Gayrimenkul.. Adalet.. Hak.. Hukuk.. Tahakkuk..”
Normal insan, dengesiz insandır.
Çünkü insan, ateş üstünde duran su dolu bir kazana benzer. Nasıl içindeki su kaynayınca kazanın kapağı atarsa, makinelerin buhar kazanlarına da artık buğu dışarı fışkırsın diye supap yapmışlardır. Buğunun artığı dışarı fışkırır delikten, kazandaki buğu da gerektiği kadar kalır, yani dengede durur. Yoksa kazan patlar.
İnsan da böyle işte..