"Sanırım aşk hiç kimsenin tam olarak anlayamadığı bir problem. Böyle kabul etmek en iyisi. Bu her zaman kaderle ilgili. Ve kaderin köklerinin ucunun nereye vardığını hiçbir zaman bilemeyeceğiz. Tanrı'nın işleri insanı üzmemeli. Aşkın yüce anlamsızlığı veya anlamsız yüceliği bizi felsefi bir meraka davet eder."
Jung, Kırmızı Kitap'ta insanların gelişimini bitkilerin gelişimine benzetir: "Bitkiler gibi insanların da bazıları ışıkta, bazıları gölgede büyüyüp gelişir. Işığa değil gölgeye ihtiyaç duyan çok insan vardır."