Berivan k.

🪶Havf ve Reca( Korku ve Ümit) Bunlar bizi frenleyen iki dizgindir. Bunlardan hangisi ötekine üstün gelirse kul yolda kalır. İkisinin denk olması lazımdır. O yüzden insan korkusu artınca ümide, ümidi artıp rahatlık çökünce korkuya sarılmalıdır. Korku galip geldiği zaman kulu umutsuzluğa düşürür. Ümit arttığı zaman amelleri eksik yapmaya, boşlamaya başlar. Müminin ummasıyla, korkması tam denktir. Bazen öyle bir rahatlığa kapılırız ki, mutlulukları en zirvede yaşayabildiğimiz anlar da Allah'a yönelişimizde boşluklar oluştururuz. Bu sürekli devam ettikçe ruh aradaki mesafeye alışır.Korkuyu en zirvede yaşayan kişi de Allah'ın sürekli cezalandırdığını düşünerek affedilmeyecek şeyler yaptığını düşünüp kendini sürekli suçlu hissederek köşe bucak kaçar. Varamadan kalbi ve ruhu uyuşur. İşte bu iki halin de fazlası yolcuyu yolundan eder. Gülerken Allah ile, ağlarken Allah ile olup hem korkan hem ümit eden hale bürünecek şekilde niyet eden kişi yorulmadan, sarsılmadan hakiki merhamete ulaşır...
Reklam
Nazlı Aksam
"Çok özledim seni nazlı Aksa’m, çok... Seni her düşündüğümde, küçük bir kız çocuğunun annesine sarıldığı o sıcak an geliyor gözlerimin önüne. Yüreğim hep senin eksikliğinle yarım, hasretin dalga dalga işliyor içime. Ey Aksa! Avluna yüz sürmeyi, Peygamber Efendimizin geçtiği o mübarek yollardan geçmeyi derinden arzuluyorum. Sana gelmek, sende kalmak ve çocuklarımın kalbine senin sevgini aşılamak istiyorum. Ey Aksa, hasretin bir yangın gibi yaktı yüreğimi..."
"Ne kadar güzelsin ey kadim şehir, ey Amed!"
"Artık buralardan gitme zamanı. İnsan kendi dünyasında bile kendini koruyamıyorsa, kendine de yoldaşına da ihanet eder. Hak var, mizan var; bunca günah bize yeter. Biz Allah rızası için kendimizi düzeltmeye çalıştıkça, şuursuz insanlar yüzünden günaha sürükleniyoruz . Şeytan apaçık bir düşman, gece gündüz uğraşıyor bizlerle . her adımımız yalnızca Allah rızası için atıyoruz ."
Reklam