… çoktan ölmüş başka birinin zihnine dokunduğum ve bu dünyada yalnız olmadığımı anladığım zamanlarda kapıldığım huşu hissinden de ders çıkardım. Benim hissettiklerimi hissetmiş, yer yer söylenmeyecek olanları söylemiş başkaları vardı.
… okuduklarımın ve öğrendiklerimin haddi hesabı yok. Ve bunlar beni o kadar çok değiştirdi ki kendimi tanımakta zorlanıyorum. Sırf insan yaşantısının bir geçmişi olduğunu bilmek ve o geçmişe dair az buçuk fikir edinmek bile zihnimi ve davranışlarımı tanımayacak hale getirdi.
-“Okumanın öğretilmesi bir suçtur. Öyle yaptığın için hapse atılabilirsin” dedi.
-“Neden?” dedim. Birine okumayı öğretmenin neden suç sayıldığını bilmek istiyordum.
-“Okumak çok mahremdir“ dedi. “Seni başkalarının hislerine ve fikirlerini çok fazla yaklaştırır. Rahatını kaçırıp kafanı karıştırır.“