Bir kimsenin temiz gönüllü,ihlas sahibi ve ehl-i istikamet olduğunu anlamak için,onun yaptığı ibadetlerinden ziyade kalbî seviyesine,muamelattaki harâm helâl titizliğine ve şüpheli şeylerden uzak durma gayretine bakılmalıdır.
“Mahlûkâtı sevince insanda bunama ve delilik zuhûr eder. Oysa Hakk Teâlâ’ya muhabbet duyunca gönle firâset,hikmet ve ma’rifet doğar. Bu yüzden hakîkatte Allah sevgisinden başkası uygun değildir. Çünkü şeytanın yolunda diken ve çerçöpten,Hakk Teâlâ‘nın yolunda ise nergis ve laleden başka bir şey yoktur .”