Okurken bu kadar etkilendiysem, o günleri yaşamak ne zordur kimbilir. Vladek Spiegelman'ın oğluna anlattığı anıların röportaj kıvamında sunulduğu bir hikaye okuyacaksınız.
Vladek'in Anja ile olan bağlılığı, savaş ve kurtuluş(!) sonrası Vladek'in yaşamındaki detayların -aşırır tutumluluğu, hiçbir şeyi israf etmemesi gibi- değişimi etkiledi... Normal zamanlarda önemsemediğimiz, hatta farkında bile olmadığımız detaylar, savaş gibi olağanüstü hallerde ne kadar değerli olabiliyor.
Ben olsam sağ kalabilir miydim? diye düşündüm, mücadele etme gücü bulabilir miydim? Bilmiyorum.
Mutlaka okumalısınız!
"Kışı soğurmalıydı, öyle ki kışın yüreği bir Güneş günü öğlen vakti gibi gelmeliydi."
Diyordu kitabın biryerinde... Rand, asha'manlar, aes sedailer ve Tarmon Gaidon yaklaşırken yerine oturduğunu sandığımız taşlar... Ama çark dilediği gibi dokuyor ve bugün yerine oturduğunu düşündüğümüz bazı şeyler bir sonraki kitapta baş aşağı olabiliyor...
İtiraf ediyorum, serinin bazı kitaplarını okurken "acaba bıraksam mı?" diye düşündüğüm çok oldu ama Kışın Yüreğini okurken bu duyguyu hiç yaşamadım. Her bölümü bir sonraki bölümde ne olacak heyecanıyla okudum...
Az önce kitabın son sayfasını çevirdim ama aklım diğer kitapta anlatılacak şeylerde kaldı... Seriyi not tutarak okumaya devam ediyorum - evet, fantastik kitap okurken not tutuyorum- ve yazılan diğer incelemelerde içeriğe dair bolca bilgi olduğundan benim yazacaklarımda neler olduğuna dair bir şey yok.
Bu kitabın en itici karakteri her zaman olduğu gibi Nynaeve idi. Bencil, anlayışsız Nynaeve... Seriyi bitirdiğimde fikrim değişecek mi bilmiyorum ama itici geliyor. En beğendiğim, hayran olduğum karakterse Cadsuane Melaidhrin
Okuma listemin bozulması pahasına diğer kitaba geçsem mi diye düşünüyorum ama bittiğinde eksikliğini hissedeceğimi farz ederek sabretmeyi tercih edeceğim.
O yüzden önümüzdeki aya kadar virgül diyebiliriz.
“Asla her şeyi bilemezsin,” dedi Lan sessizce, “ve bildiklerinin bir kısmı
da her zaman yanlıştır. Belki en önemli kısmı. Bilgelik kısmen bunu bilmekte
yatar. Cesaret kısmen yine de devam etmektir.”