Mutnefertari
@Mutnefertari
Historynin story tarafından. Geceli.
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitabı en başarılı bulduğum yön dipnotların kitap sonuna değil sayfanın altına yazılmış olmasıydı.
Neanderthal insanla başlayan süreç avcı toplayıcılıktan yerleşik hayata geçişimizle nasıl işledi ve ne yönde değişiyor sorusuna cevap bulabileceğiniz, akıcı dille yazılmış, öğretici bir eser. Nedense çoğu insanın aklına mitoloji deyince sadece Yunan Mitolojisi geliyor oysa ilk çağlardan beri insan açıklayamadıkları karşısında kâh mağara duvarlarına çizerek kâh zaman ilerledikçe heykeller yaparak bir şeye sığınma ihtiyacı duymuş duyuyor.
Eğer bu eseri okumaya karar verirseniz, dünden bu güne mitoloji ve mitolojinin sanata etkisi üzerine bilgi edineceksiniz.
Buradan sonrası kendim için tuttuğum notlar.
#17 Kışın kötü koşullarını uyuyarak geçiren ve havalar ısındığında uyanan ayı Neandenthalensis'in kutsaliyet kavramına örnek olmuş. Ayının ve kış uykusuna yatan diğer canlıların ölüme çözüm bulduğunu düşünen ilk insanlar ölüm uykusuna yattıktan sonra ayılar gibi uyanmadıklarını görünce bu uyanışın öteki dünyada gerçekleştiğine inanmış olmalı.
#20 din, sosyal organizasyon, ve ahiret inancı gibi konular dilsiz olamaz. Özellikle dini konular ve bunlarla ilgili mitoslar bilinçdışının ürünleridir ki bilinçdışı dil yoluyla oluşmuştur. Dil olmaksızın inanç mümkün değildir. Dil, dinin ve tanrının koşuludur. Tanrının buyruğu dille iletilir. İnsan konuşarak Tanrıyı yaratmıştır. Tanrının insanı yaratması yine dil yoluyla olmuştur.
#22 Bilinç düzeyi arttıkça insanın arkaik ölüm korkusu da artıyordu, doğa karşısındaki aczi, kendisini küçücük hissetmesine neden oluyor, sığınacak güç arıyordu. Geliştirdiği alet teknolojisi bu korkuyu gidermede yetersiz kalmıştı. İçindeki korkuyu yatıştırmak için farklı bir yöntem geliştirmek zorundaydı. Yeni bir sembole motivasyona ihtiyaç vardı ve bu
Benim için Ahmet Hamdi Tanpınar'ın yeri başkadır. Ozellikle huzur sadece karakterleriyle değil, İstanbul betimlemeleri ve klasik Türk müziği ile ilgili tespitleriyle rehber kitaplarımdan biridir.
Esere huzursuzluğun romanı demesem huzur arayışı diye düşünürdüm... Peki bu huzur arayışında insan nerede duruyor, hayatın getirdikleri içinde kişinin kendi yaşamına etkisi ne kadar, sorularına geniş açıyla bakıp düşündürecek bir kitap bu. Öyle bir kere okunup kapatılacak, kitaplıkta tozlanmaya bırakılacak eserlerden hiç değil, ömrünüzün belli dönemlerinde okuduğunuzda her tekrarda farklı bir lezzet alacağiniz bir kitap.
Ölmeden mutlaka okuyun.
Verdiğim 7 yıldız yazardan çok kendime diye başlayayım...
"hayat geçirilir, hayat tamamlanır bu yüzden atlatmaya bakmalıdır" dediği ve sevincin negatif, acının pozitif olarak tanımlandığı 16. kurala itirazım olsa da - bu itiraz ifadeyi anlayamamış ya da yeterince derinleştiremememden kaynaklı olabilir- genel olarak öğretici olduğunu düşündüğüm bir kitaptı.
Genel mesaj, aklı başında kişilerin hoş olanın değil acı vermeyenin peşinde olması gerektiği düşüncesi üzerine kurulu. İlerleyen zamanlarda yeniden okuyarak anlayamadığım yerleri o anın gözüyle tekrar değerlendireceğim. Bu bağlamda bu kitap "okudum bitti" kategorisine sokabileceğim bir eser değil. Okudum, tekrar değerlendireceğim...
