Oğuzhan Âsım Güneş

Bilenler bildiğini bilmediğini bilenlere anlatır. Herkes her haltı biliyorken, kim kime neyi anlatsın? Mevzinize adam devşirmeye çalışmayın, orayı kendi cüssenizle tahkim edin. Şükürde kıstas aşağıya bakmaktır. İlimde ise tam tersi. Kuyunun dibindekini kurtarmak için eğildikçe siz; yardım çığlığı değil “su çok güzel, gelsene” nidası duyacaksınız. Kalbinize, kabrinize, kavlinize dönün.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Serceste
Gönül bu bezm-i alemde gelen gelsin gidenden geç Sana vaslı müyesser olmayan misk-i Huten’den geç Duydum ki yâd ile işret edermişsin benim ömrüm Kerem kıl gel gözüm nuru ya ondan geç ya benden geç
“Herkesin putu kendine şirin. Herkes başkasının putuna İbrahim.” | Ömer Lütfi Mete
“Melâli anlamayan nesle âşinâ değiliz”