"Beni sana getirecek bir yol bulmuştum, karanlıktan aydınlığa kavuşacaktım. Bu yolu umutla, sevinçle kazmiş, kendimden de birşeyler katmıştım. Beni sana getirecek bu yola çıkmak üzereyken " gelemiyorum" sözüne çarpıyorum şimdi, sendeliyorum elbet"...
Düşenlerle böbürlenen bir dünyada yaşıyoruz. Atamıyorum adımımı, ürküyorum, onun için yere basamıyorum. Evet... Belki yorgun değilim, korkağım yalnız...