RYHN
@MyLittlePony
Kısacık çarpıcı bir metin...Duygu/Düşünce
Bu eser, David Foster Wallace’ın yaptığı kısa ama etkili bir konuşmanın, ünlü mezuniyet konuşmasının kitaplaştırılmış hâlidir.
Bu metinde Wallace, hayatın en önemli becerisinin bilgi ya da başarı değil, nasıl düşündüğünü fark etmek ve bunu bilinçli şekilde seçebilmek olduğunu anlatır.
.
Kitapta geçen balık hikâyesi bu fikrin temelini oluşturur. İki genç balık, yaşlı bir balığın “Su nasıl?” sorusunu anlamaz çünkü suyun içinde yaşadıkları hâlde onun farkında değildirler. Wallace burada, insanların da tıpkı bu balıklar gibi, içinde yaşadıkları günlük hayatın ve düşünce kalıplarının çoğu zaman farkında olmadığını vurgular. En önemli şeyler genellikle en görünmez olanlardır.
Wallace’a göre insanların çoğu hayatını “otomatik pilotta” yaşar. Her şeyi kendi bakış açısından değerlendirir, hızlıca yargılar ve çoğu zaman başkalarının ne yaşadığını düşünmez. Bu durum, insanın varsayılan düşünce biçimidir. Ancak yazar, bu durumun değiştirilebileceğini söyler.
Asıl önemli nokta, insanın düşünme biçimini seçebilmesidir. Aynı olay farklı şekillerde yorumlanabilir. Örneğin can sıkıcı bir durumda, diğer insanlara karşı öfke duymak yerine onların da zor bir gün geçiriyor olabileceğini düşünmek mümkündür. Bu seçim, kişinin dünyayı nasıl deneyimlediğini tamamen değiştirir.
.
Wallace’a göre gerçek özgürlük, dış koşullardan çok iç dünyayla ilgilidir. Para, başarı ya da statü değil; düşüncelerini fark edip yönlendirebilmek insanı özgür kılar. Bu yüzden hayatın en önemli anları büyük başarılar değil, sıradan ve sıkıcı görünen günlük anlardır.
.
Sonuç olarak kitap, hayatın kendisinin değil, ona nasıl baktığımızın belirleyici olduğunu anlatır. Farkındalık geliştirmek ve düşünce biçimini bilinçli şekilde seçmek, daha anlamlı ve derin bir yaşamın
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Eğitiminizin asıl amacı da bu olmalı: Rahat, başarılı, saygın hayatlarınızı yaşarken bilinçsizleşerek ölmekten, zihninize ve başlangıç ayarlarınızla belirlenmiş biricik, eksiksiz, muhteşem yalnızlığınıza köle olmaktan sizleri korumak. Bugün ve her gün.
Zihnin “mükemmel bir köle ama berbat bir efendi” olduğuna dair o eski, basmakalıp ifadeyi hatırlayın.
