RYHN
@MyLittlePony
İnsanın sonunda başkalarının sandığı gibi biri olmaması olanaksız.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kaçınılmaz son, yaşlanmak...Edebiyat
Benim Hüzünlü Orospularım, Gabriel García Márquez’in en sade ama en çarpıcı metinlerinden biri. Gayet akıcı, çünkü bu kitapta Márquez büyülü gerçekçilikten biraz geri çekilip daha yalın, daha içe dönük bir anlatı kuruyor.
Ama akıcılığın altında aslında epey rahatsız edici bir katman var. Yaşlılık, yalnızlık, arzu ve sevgi arasındaki o garip sınır… Özellikle adamın hayatı boyunca “aşkı hiç yaşamamış” olması ve bunu geç fark etmesi, metni biraz hüzünlü kılan şey. Yani hikâye yüzeyde kısa ve sade ama altta “geç kalmışlık” hissi çok ağır basıyor.
Bir de Márquez burada ilginç bir şey yapıyor: fiziksel arzuyla başlayan bir durum, neredeyse dokunulamayan, uzaktan kurulan bir sevgiye dönüşüyor.
.
.
Kitap, geç kalmış bir hayatın içini dolduran ağır bir yalnızlık ve şaşırtıcı bir şekilde sonradan filizlenen kırılgan bir sevgi duygusunu taşır; Gabriel García Márquez burada arzudan çok özleme, dokunmaktan çok uzaktan bakmaya dayanan bir aşk hâli kurar ve metnin tamamına ince, huzursuz edici bir hüzün yayılır—sanki insan, hayatı boyunca kaçırdığı şeyleri ancak en sonunda fark eder ama artık onları gerçekten yaşayacak zamanı kalmamıştır.
.
.
Kitapta adı geçen eserler ;
Jean-Christophe 1
Küçük Prens
Büyülü Dağ (2 Cilt Takım)
Jean-Christophe 1
Küçük Prens
Büyülü Dağ (2 Cilt Takım)
“Seks, insanın aşkı bulamadığında elinde kalan bir tesellidir.”
Kısa, tek lokmalık öyküler...Edebiyat
Gün Ortasında Arzu, Behçet Çelik’in gündelik hayatın sıradan görünen anlarında saklı duygusal kırılmaları anlattığı bir öykü kitabıdır. Kitaptaki karakterler genellikle büyük olayların değil, içsel sıkışmışlıkların, bastırılmış arzuların ve küçük ama derin hayal kırıklıklarının içindedir. Yazar, sade ve mesafeli bir dil kullanarak okuru yüksek dramatik anlara değil, sessizce biriken duygulara yaklaştırır; böylece okuma deneyimi daha çok sezgisel ve içe dönük bir hâl alır.
Türk edebiyatında bu kitap ve genel olarak Behçet Çelik’in öykücülüğü, 2000 sonrası dönemde öne çıkan “gündelik olanın edebiyatı” anlayışının güçlü örneklerinden biri olarak görülür. Büyük anlatılar yerine bireyin iç dünyasına, şehir hayatının yalnızlaştırıcı etkilerine ve modern insanın duygusal kopuşlarına odaklanmasıyla dikkat çeker. Bu yönüyle, Türk öykücülüğünde daha sakin ama derinlikli bir damar açarak, okuru gösterişli anlatımlar yerine incelikli gözlemlerle etkileyen bir anlatım geleneğine katkı sağlar. Bu yönüyle de bu eserle yazar, 2008 Sait Faik Hikaye Armağanı 'nı almıştır.
.
Yazar Çok sade, hatta bilinçli olarak “düz” diyebileceğimiz bir dil kullanıyor. Büyük olaylar yok, küçük anlar var. İç dünyaları güçlü karakterler var ama dışarıdan bakınca silik gibi duruyorlar. Yani bağ kurmak biraz çaba istiyor.
Yalnızlık, sıkışmışlık, bastırılmış arzular, öykülerdeki konular… Ama bunlar bağırarak değil, fısıldayarak anlatılıyor.