Kaçınılmaz son, yaşlanmak...Edebiyat
Benim Hüzünlü Orospularım, Gabriel García Márquez’in en sade ama en çarpıcı metinlerinden biri. Gayet akıcı, çünkü bu kitapta Márquez büyülü gerçekçilikten biraz geri çekilip daha yalın, daha içe dönük bir anlatı kuruyor.
Ama akıcılığın altında aslında epey rahatsız edici bir katman var. Yaşlılık, yalnızlık, arzu ve sevgi arasındaki o garip sınır… Özellikle adamın hayatı boyunca “aşkı hiç yaşamamış” olması ve bunu geç fark etmesi, metni biraz hüzünlü kılan şey. Yani hikâye yüzeyde kısa ve sade ama altta “geç kalmışlık” hissi çok ağır basıyor.
Bir de Márquez burada ilginç bir şey yapıyor: fiziksel arzuyla başlayan bir durum, neredeyse dokunulamayan, uzaktan kurulan bir sevgiye dönüşüyor.
.
.
Kitap, geç kalmış bir hayatın içini dolduran ağır bir yalnızlık ve şaşırtıcı bir şekilde sonradan filizlenen kırılgan bir sevgi duygusunu taşır; Gabriel García Márquez burada arzudan çok özleme, dokunmaktan çok uzaktan bakmaya dayanan bir aşk hâli kurar ve metnin tamamına ince, huzursuz edici bir hüzün yayılır—sanki insan, hayatı boyunca kaçırdığı şeyleri ancak en sonunda fark eder ama artık onları gerçekten yaşayacak zamanı kalmamıştır.
.
.
Kitapta adı geçen eserler ;
Jean-Christophe 1
Küçük Prens
Büyülü Dağ (2 Cilt Takım)
Jean-Christophe 1
Küçük Prens
Büyülü Dağ (2 Cilt Takım)·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.