Belki gerçek pek uzakta değil, dolayısıyla ben de öyle düşündüğüm kadar bir başına bırakılmış değildim;başkaları değil, yalnızca kendim tarafından terk edilmişti, işin üstesinden gelemeyerek ölüp giden kendin tarafından.
Diyelim, gerçeğin bütünü yarı gerçekten daha da katlanılmaz nitelik kazandı, susanların yaşamı sürdürenler olup dolayısıyla haklı bulundukları doğrulandı, içimizde şimdiden yaşayan o hafif umutsuzluk tam bir umutsuzluğa dönüştü, olsun!