Nigar Yazar

Mənim üçün başqaları və mən varam. Həyatım da olan hər kəsə öz dəyərini verirəm. Amma bunlara qarşılıq onlardan heçnə istəmirəm. Çünki mənə lazım olanı ancaq mən bilirəm və mən verə bilerem. İnsanlardan mənə heç ne gelsin istəmirəm. Xüsusən zərər. Həyatım da qalmaq istəyənler mənə zərər verməmeyi öyrənməlidirler. Çünki dediyim kimi mən həyatım da olan hər kəsə dəyər verirəm. Özünə dəyər vermeyen başqasına dəyər vere bilmez. Buna görədə öz deyerimi qorumaq və heyatimda ki deyerli olan varliqlarin haqqina girməmək üçün qiymetimi bilmeyenleri heyatimdan kenarlaşdiriram. Buna ədalət tərəzisi deyilir nə bir daş aşağı nə yuxarı. Hamı öz ağırlığı qədərdir. Yüngül olanı isə külək sovurur....
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sevgi. Bu duyğunun izahı varmı bilmirəm. Amma sevginin özü ilə gətirdiyi duyğuları əzbərə öyrənmişəm. Ən başlıcası itirmək qorxusudur. Hər an eyni bir tufana qapılıb fərqli yerlərə dağılacaqmış kimi hiss etdirir. Yada adiləşmek qorxusu. Bir birini tanıdıqca gələn ilk həyəcan yada ilk həvəs qığılcımları bir ofsun kimidir. Nağıllar da olduğu kimi öpüşün sehri yuxudan oyadır yatmışları. Bu ilk həyəcan da yuxu kimi olur toxunuşlar isə bizi bu yuxudan gerçəye ayıldır.Bezen isə bu qədər qorxunun yanında birdə şirin bir duyğu qapliyir insanı. Bilmirsən nə duyğudur bu için içine sığmır. Sevincmi? Heyecanmi? Yada sadəcə həsrətin gözəl yanı? Bilmirsən anlamırsan. Beləkede sadəcə tək bir kəlimə mədəndə kəpənəklər uçur. Amma birdə sevginin susduran tərəfi var. İnsan sevdiyi üçün susar , sayğısından susar susarda susar , birdə insan bəzən qorxduğundan susar. İçində onsuzlugun açdığı yanğını düşünüb çox qorxub susarsan. Birdə sənə toxunan əllər başqasını arzu edirsə sevirsə o zaman sözlərin boğazında düyümlener. İstesen bele danışa bilmezsen. Eləcə susmaq payın olar. Toxunduğu hər yerdə bir acı hiss edərsən . Bu bədənin deyil ruhun acıdır . Çünki sevgisiz olan hər toxunuş lənətdir sadəcə.
Kadın olmak ne demek? Hayata bir oyuncak bebek olarak geliyorsun. İpleri olan bir bebek. İplerin hep birilerinin elinde. Ordan oraya savruluyorsun. Bir gün iplerini biri alır bazen . Sol yanına koyar, sonra tozlanınca senin yerin orda seni çıkarır ve sağ yanına koyar. Birde bakarsın iplerin de kırılmış. Senden kendi başına bir şeyler yapman beklenir. Acı çekerken gülmen, her koşulda güçlü olman , belkide konuşa biliyorken susman. Amma yapmazsın güçlü olamazsın, savrulursun yer-yer çünki sana kukla olmayı öğrettiler. Sana kadınsın dediler insan olduğunu unutdular. Kadın olmak çok zor eğer bir kadın adam olduğunu anlamadıysa....
İnsan axlı ilə deyil qəlbi ilə sevir. Qəlbdə anlamır imkansızlığı . Bir ümid quşunun qanadlarına tutunur. Sanır ki bu ümid onu sevgi dolu günlərə çatdıracaq. Amma imkansızlığın bataqlığına daha da dalır. Bütünlüklə qaranlığa qərq olursan. Qaranlığa alışdığın andaysa bir işıq sızır daş sütunlarla çevrələdiyin ruhuna. Əvvəlcə işığın parlaqlığı gözlərini qamaşdırır. Baxmaq belə istəmirsən. İstəmirsən çıxmaq ruhuna hakim kəsilən bu qaranlıqdan. Bəlkə bildiyin bu zülmət o qədər doğmalaşır ki sənə istəmirsən yabancı işığa mədəd ummağa. Sonra baxırsan ki nə qədər cəhd etsən belə qaranlığın əlindən alınıb. Aldadır səni o işıq. Ona doğru gedirsən. Çatdığında işığa baxırsan ki balaca bir dəlikdir ümid etdiyin. Nə o böyüyə biler nə də sən kiçillə bilərsən. Yol gəlməkdən yorğun düşür bədənin daha tərk etdiyin qaranlığa belə dönənmirsən. Qalırsan işıq və qaranlıq arasında. Seçənmezsən. İkisi də seçim deyil. Və gedenmezsen çünki qaça biləcəyin yer yoxdur. Zəncirlenirsen ümidsizliyə. Zəncirin isə ümid olur. Beləcə anlayırsan sən artıq başqalaşmısan. Başqa biri olduğunu anlayırsan ayna da özün- özünə baxanda. Belə olur yaşarkən ölənin halı