Her hikaye mutlu sonla bitseydi yeniden başlamak icin sebebimiz olmazdı. Hayat seçimlerden ve düştüğümüzde kalkmasini bilmekten ibarettir. Ki bunu hepimiz yaparız. Yapamıyormuş gibi davranan insanlar bile yapar bunu.
İnsanların yalnızca bencil canavarlar oldukları dogru değil. Birbirlerine yardım etmeye de hazırlar; böyle bir şey de var. Fakat onları buna iten iyi yureklilik ya da merhamet değil. İnsanların bazen iyi olmalarının sebebi kötülük yapma konusunda kendilerine ket vurmalariymis. İnsan daha fazlasına muktedir değilmiş.
Eğer kendime mukayyet olmasaydım " Senin icin geldim Handan" diyecektim, "Sen varsın diye ." Birbirimize ayna olmayı hayal ediyordum, göz göze geldiğimizde kendi suretimiz kadar tanıdık olalım istiyordum
Hapsolduklari yerde gözlerini kapiya dikmiş son bir umutla birilerinin gelmesini bekliyorlardı. Istırap yüklü ruhlarının tek kurtuluşu buydu. Hayatlarının o en uzun gecesinde hikayelerini anlatmayı seçtiler. Çünkü insan ölünce bedeni çürür, geriye yalnız hikayesi kalır ve bütün hikayeler gece anlatılır.