Mənim üzüm gülən deyil,
Təki sənin üzün gülsün.
Məni görsə “əmi” deyib,
Oğlun gülsün, qızın gülsün.
Mən ki, sənə yaraşmadım,
Söz demədim, dalaşmadım.
Ulduzumuz barışmadı,
Qoy yenə ulduzun gülsün.
Yüz il qocalma, qarıma,
Bir səhər çıxıb yoluma,
Duz səpsən köhnə yarama,
Yaram gülsün, duzun gülsün.
Ramiz Rövşən
Mən küsüb gedirəm bu yer üzündən.
Oğulam – qoy dərdim anama qalsın,
Atayam – qoy balam küssün özündən.
Dünya ucuz saydı, ya baha bildi?!
Nə satan tapıldı, nə alan məni.
Nə Allah dünyaya bağlaya bildi,
Nə atam, nə anam, nə balam məni.
İlahi, səndən də sındı ürəyim,
Məni küsdürənin yekəsi sənsən.
Dünyanın ən uzaq… ələ gəlməyən,
Boğazdan keçməyən tikəsi sənsən.
Mən sənin yanına uça bilərdim.
Uçmuram, beləcə küsüb gedirəm.
Mən sənin sirrini aça bilərdim,
Açmıram, beləcə susub gedirəm.
Ramiz Rövşən