Belki de ölürdüm. Belki de ölmemek için hiçbir işin sonuna kadar gitmiyordum. Böyle küçük çalışmaların üst üste eklenmesiyle doluyordu zaman. Bende kelimeleri birbirine yapıştırarak yaratıyordum zamanı.
Çünkü kimseye mektup yazmadım. Çünkü kimse bana mektup yazmazdı. Korktum.
Çünkü, demek ki diyemeyeceğim bir yerlere gelmiştim. İçime bir ağrı saplandı. Ne olurdu bir demek ki daha diyebilseydim.