Dünya denen uzay kapsülünde her birimiz diğerine bağlı ve bağımlı olarak yaşıyoruz. Çocuklarımıza çitin öte yanında öcüler olduğunu öğretmek yerine, dağın öbür tarafında kan ve gözyaşlarının rengi bizimle aynı başka insanların olduğunu öğretmeliyiz.
Zehra: Artık ben Cahit’ten umudu kestim. O beni seviyor, sevmiyor değil; ama onun duygu yoğunluğu çok başka bir hâl. Sanki o bu dünyaya ait gibi değil. Onun aşkı da sevdası da çok ötelere. Bizim buzdağı dediğimiz, belki de onun ötelere olan aşkı, bağlılığı.
Yedi Güzel Adam
Bir evi yuva yapan, orada bulduğumuz güzelliktir. Demem o ki göz ve ruhlarımız birbirine değsin. Sonra omuzlarımız birbirine değsin de birlikte ufku seyredelim.