Bir eleştirmen “Kitabı dümdüz okursanız Zebercet’in yaptığı iğrençlikle mideniz bulanır sadece” demiş. Bir kadın olarak aynen bunu hissettim ve verdiği ruhsal, felsefi ve psikolojik çıkarımları asla yapamadım. Zekasına ve yorumuna hayran kalınan Yusuf Atılgan’ı daha da okuyacağımı sanmıyorum.
İvan İlyiç ve görkemli bir yaşamdan yavaş yavaş ölüme doğru akan süreci. Hastalığın ve çektiği acıların okura an be an hissettirildiği bir kitap. Okurken hayatın ve gençliğinin kıymetini daha iyi anlıyorsun. Diğer yandan da aslında her şeyin geçici olduğunu tek gerçeğin ölüm olduğuyla açıkça yüzleşiyorsun. Kitap sayfaları az ve hafif ama hissettirdiği anlam ve bıraktığı iz çok ağır, hem hayatından memnun olmayan da hem de asla ölmek istemeyen insanoğlu için..!
Gabriel Garcîa Marquez’in “ Bu kitap işe yaramaz. İmha edilmesi lazım.” dediği ve ölümünden on yıl sonra yayımlanan son yazdığı kitap.
Ana Magdalena Bach ve her yıl 16 Ağustos…