Putperestlik, başka Tanrıların yerine belirli Tanrılara tapınmak ya da birçok Tanrı yerine tek Tanrıya tapınmak değildir, insani bir tavırdır. Yaşayan her şeyi nesneleştirme tavrıdır. İnsanın şeylere boyun eğmesidir. Canlı, açık, benliğini aşmış bir varlık olarak kendini yadsımasıdır. Putlar, özgürleştirmeyen Tanrılardır. İnsan, putlara tapmakla kendini tutsak eder ve özgürlüğü reddeder. Putlar, yaşamayan Tanrılardır. İnsan, putlara tapmakla kendini öldürmüş olur. Modern yabancılaşma anlayışı, geleneksel Putperestlik anlayışıyla aynı düşünceyi ifade eder. Yabancılaşmış insan, kendi ellerinin eseri önünde diz çöker ve kendisinin yarattığı koşullara boyun eğer. Kendini yaşamının yaratıcı bayraktarı olarak deneyimleme gücünü yitirirken, şeyler, koşullar ve onun efendileri olup çıkar, onun üstünde ve karşısında yer alır. İnsan, sonuçta kendisine, işine ve diğer insanlara yabancılaşır.