Eski hayatı ölürken ve en iyi ilaçlar bile bu gerçeği gizlemezken, paradoksal olarak o da kan kaybının farkına varır ve böylece yaşamaya asıl o anda başlar.
Sonunda anahtarı (soruyu) kapıya sokar ve hayatının derinlerinde gerçekleşen sarsıcı katliamla karşılaşır. Ve bu anahtar, hayatının bu küçük simgesi, ansızın aralıksız kanamaya başlar, durmadan bir şeylerin yanlış olduğunu haykırır. Bir kadın, hayatındaki yıkımlardan saklanmaya çalışabilir, ama kanama (hayat enerjisinin kaybolması), yok edicinin neden orada olduğunu anlayana ve onu denetim altına alana kadar sürecektir.