Bir başkadır
Bayram sabahlarına nazır
Kurulup çay içmem balkonda
Hafif soğuk yavaş esen rüzgar
Ve kuş cıvıltlıları
Bambaşka ezgiler fısıldar kainat
Bir başkadır çayın tadı o zaman
Özlem duyulur hatırlanmayan dostlara,
Akrabalara, anılara
Ve anılar yol bulurlar şimdiye
Çocukluğu gelir belki ilk namazı
Aldığı harçlıklar, öptüğü eller
Annesinin "Hadi kalk, namazını kıl." deyişi
Babasının tıraş oluşu, abdest alışı
O tatlı sohbetler, enfes kahvaltılar gelir
Dersin ki "Keşke her gün bayram olsa."
Aslında her gün öyle uyanmaktır
İstediğin, her günün öyle geçsin
Ama ne çare insan unutkan.. İnsan..
İnsan büyüdükçe özlüyor küçük hatıralarını, daha bir fazla daha bir güçlü.
Hasret sıladaki bir yar gibi sarıyor da sarıyor.. Hepsi burnunda tütüyor.
İşte böyle sevgili Wilhelm, dünyada en çok çocukları kendime yakın buluyorum. Onları seyrederken, en ufak şey bile, gün gelip de çok ihtiyaç duyacakları tüm erdemlerin, tüm güçlerin mayasını görünce,...
Bir merakla, bir hevesle, bir tutkuyla ve yine bir anda derlediğim oturmamış bir üslup ve samimi bir dille yazdığım acemice şiirlerimi sunduğum ilk ve şimdilik tek kitabım Sessiz Haykırışlar..