İşte böyle sevgili Wilhelm, dünyada en çok çocukları kendime yakın buluyorum. Onları seyrederken, en ufak şey bile, gün gelip de çok ihtiyaç duyacakları tüm erdemlerin, tüm güçlerin mayasını görünce,...
Bir merakla, bir hevesle, bir tutkuyla ve yine bir anda derlediğim oturmamış bir üslup ve samimi bir dille yazdığım acemice şiirlerimi sunduğum ilk ve şimdilik tek kitabım Sessiz Haykırışlar..
Kişi ölür " hayattayız" diyen yazısı kalır. Hal böyleyken o kişi gerçekten ölü müdür? Sayfalarda yaşayıp, şiirlerde konuşamaz mı?
Acaba yazmak ölümsüzlük arayışı mı?
Ne çok soru,
Ne çok bilmece,
Yazılanlar şiir değil.
Sualsiz felsefe
"Dört kişi parkta çektirmişiz;
Ben, Oktay, Orhan bir de Şinasi.
Anlaşılan sonbahar;
Kimimiz paltolu, kimimiz ceketli;
Yapraksız arkamızdaki ağaçlar.
Henüz babası ölmemiş Oktay' ın,
Ben bıyıksızım,
Orhan 'Süleyman Efendi' yi' tanımamış.
Lakin ben hiç böyle mahzun olmadım.
Ölümü hatırlatan ne var bu resimde?
Halbuki hayattayız hepimiz