Hayat aynı anda akıyordu,üstelik aynı mekânda ama herkes farklı yaşıyordu gerçekleri,acıları,duyguları,düşünceleri...çünkü hayat,her bedende daima farklı akıyordu.
Yoklukla savaşanlara duygular fazla gelirdi,utanç her yanı kış gibi sarar,eksiklik içinde yaşamanın zorlukları fırtınaya dönüşür,hisler buz tutar ve yargılar ağır basardı.İnsan akıllıysa,işte bu zamanlarda hep duygularından kaçardı.Çünkü bu duygular hayat mücadelesinde olanlara sanki haramdı.