Kendi değerini başkalarının gözünden biçen kişilere merhamet göstermek gerekirdi,çünkü ancak onlara gösterilen merhamet onları uyandırabilirdi.Merhametti merhametsizliğin tek ilacı.İnsan kendi değerini bilmediğinde,kendisine ucuza değer biçecek biri mutlaka hayatına geliverirdi.Sana ne kadar değersiz olduğunu hissettirenlerle dolu bir hayat,lanetlenmişlikti.
Yaşanmışlıklarımızın hepsi anlardan ibaretti ama bazı anlar ömrün tamamına bedel olsa da hayat tüm anların üst üste eklenip,bir bilmecenin küçücük parçaları gibi birleşmesi değil miydi ?